Różnorodność jest siłą szkoły i wychowawców
Za każdym zgłoszeniem do Nagrody stoi osoba i jej historia, codzienna praca i przekonanie, że szkoła może być czymś więcej niż miejscem nauki. Osoby nominowane pokazują, jak wiele może wydarzyć się w przestrzeni szkolnej, kiedy nauczyciel potrafi dostrzec ucznia i uczennicę, stworzyć przestrzeń do rozmowy, wesprzeć młodą osobę w rozwijaniu pasji czy zachęcić ją do działania na rzecz innych. Ich historie są różne, ale każda z nich pokazuje, że nauczycielki i nauczyciele mają realny wpływ na swoich uczniów, szkołę i lokalną społeczność.
20. edycja Nagrody: nominacje
Co roku kapituła Nagrody nominuje około dziesięciu osób. Nazwisko laureatki poznamy dopiero podczas gali, a pozostałe osoby otrzymają wyróżnienia. Wszyscy finaliści dołączają do społeczności nauczycielek i nauczycieli Sendlerowców.
Iwona Durek
Nauczycielka i dyrektor Zespołu Szkół Specjalnych nr 4 w Sosnowcu
Uczy w szkole, którą od początku stworzyła i jest to miejsce, którego absolwenci nie chcą opuszczać. Pracuje z osobami z niepełnosprawnością poprzez muzykoterapię. Dźwięk jest formą, z której buduje zaciekawienie, bezpieczne doświadczanie i przekraczanie własnych ograniczeń, nawet u uczniów bardzo wycofanych i zamkniętych na kontakt i naukę. Jest współautorką modelu kompleksowego wsparcia osób z niepełnosprawnościami, w którym obok edukacji fundamentalną rolę gra zakorzenienie w społeczności lokalnej, samodzielność zawodowa i mieszkaniowa oraz idea samorzecznictwa, decydowania o sobie i swoich potrzebach. Projekty, które rozwija z myślą o uczniach wychodzą poza placówkę: tak jest z otwartym dla mieszkańców Sosnowca ogrodem polisensorycznym czy nieużytkiem zamienionym na park edukacyjno-przyrodniczy, w którym jej uczniowie pod opieką specjalistów i we współpracy z zakładem karnym korzystają z hipoterapii.
Magdalena Fijak-Stasica
Nauczycielka muzyki w Szkole Podstawowej nr 1 im. Wojska Polskiego w Żywcu
W pracy wychowawczej zależy jej na dawaniu dzieciom przestrzeni na odważne próbowanie. Dzieli się z uczniami pasją do muzyki i tradycji regionalnej. Razem ze swoimi uczniami tworzy piosenki i nagrywa profesjonalne teledyski. Uczniowie, którzy nigdy nie śpiewali, zaczynają rapować. Dla niektórych z nich udział w projekcie oznaczał przepracowanie wielu kompleksów. Żeby wspierać naturalną ciekawość dziecka, dać szansę na eksperyment, odciągnąć od telefonów, stworzyła w szkole Stację Inspiracji Muzycznych. To miejsce z potencjałem. Jest przestrzenią do doświadczania, rozwoju i nauki, a podczas przerw cieszy się niesłabnącym powodzeniem. Angażuje swoich uczniów w poznawanie Żywiecczyzny praktycznie: uczniowie spotykają twórców ludowych, muzyków, próbują rzemiosła i żywej tradycji.
Bożena Gąsiorowska
Nauczycielka języka polskiego w Liceum Ogólnokształcącym im. S. Żeromskiego w Żyrardowie
Wychodząc od nieoczywistej i złożonej historii Żyrardowa współtworzy z uczniami projekty eksplorujące tradycje założycielskie miasta: miejsca, gdzie mieszkali, pracowali i wspólnie modlili się Polacy, Niemcy, Czesi, Żydzi i Duńczycy, wątki herstoryczne związane ze strajkami robotniczymi kobiet – pierwszym kobiecym protestem w czasie zaborów, a współcześnie w ramach ruchu Solidarności oraz upamiętniające dziedzictwo żydowskie. Tematy historyczne traktuje jako punkt wyjścia do rozmów o postawach życiowych i wyborach, które zaprzeczają stereotypom, a także o tych, które są trudne do zaakceptowania i budzą sprzeciw. Stara się przede wszystkim zarazić swoich uczniów ciekawością, fascynacją człowiekiem i żywym podejściem do zastanego dziedzictwa. Ostatnie lata to także włączanie uczniów w dialog polsko-żydowski i działania dające im sprawczość m.in. w koncepcji i organizacji wizyt rówieśników z zagranicy lub dla potomków rodzin żydowskich, budujące społeczną i materialną pamięć o Żydach w Żyrardowie.
Marta Jasnoch-Brzeska
Pedagożka specjalna i szkolna w Szkole Mistrzostwa Sportowego i Zespole Szkół Informatycznych w Słupsku
O młodzieży z którą pracuje w zespole szkół, mówi, że jest różnorodna jak zupa jarzynowa. A jednak udaje się jej łączyć we współpracy różnorodne światy, uzdolnienia i temperamenty. Ten pierwszy krok do wychodzenia ze strefy komfortu i na przekór stereotypom daje młodym osobom szanse na zawiązywanie niestandardowych przyjaźni i pozytywne zaistnienie niezależnie od ocen. Swój talent do tworzenia pomostów wykorzystuje prowadząc uczniów do osób w kryzysie bezdomności, uzależnionych, do dzieci z niepełnosprawnościami i co dla niej ogromnie ważne w stronę tutoringu rówieśniczego. Jest autorką bogatego w wydarzenia projektu dla szkół, w tym także nauczycieli i rodziców związanego z profilaktyką mowy nienawiści i hejtu. Jego finałem było wspólne odśpiewanie Tolerancji S. Soyki przez mieszkańców Słupska.
Dorota Kosowska
Nauczycielka w Szkole Przysposabiającej do Pracy nr 2 w Zespole Kształcenia Specjalnego nr 1 im. Karola Wojtyły w Gorzowie Wielkopolskim
Pracuje z dziećmi i młodzieżą z niepełnosprawnościami nad samodzielnością w sytuacjach życiowych i projektowaniem przestrzeni edukacyjnej tak, aby służyła ich sprawczości. Jest zafascynowana tym, jak bardzo technika może wspierać komunikatywność osób z trudnościami werbalnymi. Dąży do tego, aby z czasem jej uczniowie, sami umieli aranżować swoją przestrzeń, wiedzieli co im służy, jak mogą się rozwijać i stawiali sobie wymagania. Jest autorką ogólnopolskiego projektu dla szkół, który proponując pomysły na codzienną pracę z grupą i indywidualne zadania, jednocześnie sieciuje kilkaset placówek i uczniów. Nieustannie szuka nowych kanałów dotarcia do uczniów i pracy nad ich potencjałem. Swoje klasy zaprosiła także do programu eTwinning, w którym oswajając się z technologią, kontaktują się z międzynarodowymi uczestnikami i realizują tematy prezentujące grupę i pasje uczestników, a także kulturę kraju.
Agnieszka Libiszewska-Poteraj
Nauczycielka geografii, przyrody i informatyki w Szkole Podstawowej nr 199 w Łodzi
W szkole nie lubi działać szablonowo i do twórczej perspektywy zachęca uczniów. Także w tym celu, żeby odciągnąć ich od świata wyłącznie wirtualnego. Ucząc przedmiotów ścisłych jak geografia i przyroda stara się pokazać ich wymiar społeczny związany m.in. z troską o środowisko naturalne, konsekwencjami wyborów konsumenckich lub dotykając tematu migracji: dobrowolnych i przymusowych. Ważne jest dla niej żywe doświadczenie, dlatego w ramach projektu zorganizowała w klasie spotkania z uchodźcami. A jednocześnie powstała filmowa opowieść uczniów, dla których migracja jest osobistą historią. Nagranie, które wtedy stworzyli, wykorzystuje na lekcjach. W szkole stara się rozwijać ideę rówieśniczej asystentury, angażując chętnych starszaków w pomoc nowoprzybyłym uczniom. Jest wyczulona na potrzeby osób neuroatypowych i swoich klasach stosuje metody, które ułatwiają im naukę, a jednocześnie budują cały zespół. Od wielu lat jest wolontariuszką w Odysei Umysłu i tworzy materiały STEM dla innych nauczycieli.
Danuta Łazur
Nauczycielka języka polskiego i bibliotekarka w Szkole Podstawowa nr 2 im. Adama Mickiewicza w Złotowie
Wieloletnia propagatorka i organizatorka szeroko zakrojonych działań profilaktycznych związanych z ogólnopolskim programem „Przyszłość, a TY”, których odbiorcami są zarówno uczniowie, jak i inni nauczyciele. Współpraca z policją zaowocowała wdrażaniem modelu profilaktycznego opartego na: partnerskim dialogu z młodzieżą, rówieśniczym tutoringu, rozwoju pasji i emocjach. Pracuje poprzez metody teatralne i biblioterapię. Zaczynem dla tworzenia z młodzieżą spektakli były improwizowane na lekcjach polskiego scenki, oparte na frapujących uczniów fragmentach z omawianej właśnie lektury. Działając w szkolnej bibliotece dba o projektowanie różnych przestrzeni odpowiadających na odmienne potrzeby uczniów: cichego spędzenia przerwy, kontaktu z przyrodą, miejsca na spotkania i rozmowy, przestrzeni na warsztat.
Nadzieja Nikiel
Nauczycielka historii w Zespole Szkolno-Przedszkolnym w Modlnicy, w woj. małopolskim
Jest pomysłodawczynią programu, którego głównym celem jest wzmocnienie odporności psychicznej uczniów w szkole i oswajania emocji. Pomysł rodził się z rozmów z młodymi osobami i obserwacji, jakie skutki wywołuje w nich wirtualna rzeczywistość social mediów. Ale także z zaangażowania w pomoc uczniom z Ukrainy i ich rodzicom, a także dzięki pracy terapeutycznej z młodymi sportowcami po urazach i chorobach, którą podejmuje wolontaryjnie po szkole. Jednak jako historyczka nie próbuje omijać tematów bolesnych i uczy poprzez konfrontacje z faktami, inicjując dyskusję i zmuszając do krytycznego myślenia. Temu też służą jej „Lekcje nieobojętności”, które prowadzi w szkole. Wychodzi z założenia, że w szkole nie można uciec od świata i stara się poprzez projekty przekazać uczniom wagę pracy nad własnymi uczuciami, postawami i odpowiedzialnością za siebie.
Justyna Nowacka
Pedagożka specjalna i dyrektorka Szkoły Podstawowej im. Mikołaja Kopernika w Cieksynie
Jej uczniowie uczą się przede wszystkim współpracy i poczucia odpowiedzialności w zaangażowaniu na rzecz innych. Wrażliwość w podejściu do problemów szkolnych i pozaszkolnych pozwala jej tworzyć z gronem pedagogicznym placówkę, w której każde dziecko może być otoczone długofalową troską i uwagą, a w konsekwencji rozwijać inicjatywę i pomysłowość. Dzieje się tak, kiedy uczniowie sami zgłaszają i organizują wyprzedaż na rzecz potrzebującej koleżanki, opiekują się niepełnosprawnym kolegą, żeby mógł jechać z nimi na Erasmus, angażują się w codzienne życie szkoły np. aranżując zieloną klasę jako zewnętrzną przestrzeń do nauki, czy tworząc strefę relaksu. Jest autorką projektu LOWE, lokalnego ośrodka, którego działalność opierała się na wymianie umiejętności i talentów. Pokłosiem projektu są m.in. rozwijające się w regionie koła gospodyń wiejskich, którym LOWE przyniósł zastrzyk energii i pomysłów.
Olena Ochał
Nauczycielka języka polskiego w Szkole Podstawowa nr 40 im. św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Krakowie
Pracuje na styku łączącym uczniów cudzoziemskich z polskimi, nauczycieli i rodziców z obu stron, starając się, aby działał na korzyść dialogu, otwartości na innych, szukania porozumienia. Dlatego na lekcje polskiego jako obcego, przychodzą do niej z własnej inicjatywy także polscy uczniowie. Obok nauki, odgrywają scenki tematyczne, omawiają różnice w zachowaniu, odbiorze sytuacji, poznają się w bezpiecznej atmosferze. W rezultacie dla wielu uczniów, niezależnie od narodowości, jest pierwszym kontaktem w sprawach wszelkich. Odpowiadając na rosnącą potrzebę obopólnego zrozumienia, zainicjowała systematyczne, zakrojone długofalowo spotkania dla rodziców polskich i cudzoziemskich, obok regularnych spotkań dla uczniów. Owocem są wspólne wyjścia w teren i organizacja wydarzeń dla społeczności lokalnej.
Tamara Ryzner
Nauczycielka języka angielskiego z I Liceum Ogólnokształcące im. Juliusza Słowackiego w Przemyślu
Od wielu lat pisze sztuki i wspólnie z uczniami organizuje teatr z anglo- i polskojęzycznymi spektaklami, w których m.in. poruszają tematy związane: z wykluczeniem społecznym, braniem odpowiedzialności za swoje wybory, neuroatypowością, mową nienawiści, życiem ograniczonym stereotypami. Praca sceniczna staje się przestrzenią dla dialogu i interpretacji, najpierw między uczestnikami, potem z publicznością. Choć na warsztat biorą trudne, czasem niewygodne pomysły, spektakle przyciągają widzów. Mówi o sobie „przemytniczka”, bo chce przemycać krytyczną refleksje, wiedzę o historii i kulturze, inspirować postaciami. Organizuje ogólnoszkolne projekty związane z kulturą regionu, wyrównywaniem dostępu do sztuki, w których młode osoby pełnią rolę inicjatorów i współorganizatorów wydarzeń.
Gala Nagrody w Muzeum Historii Polski
Uroczyste ogłoszenie laureatki i osób wyróżnionych odbędzie się 20 listopada w siedzibie współorganizatora gali – Muzeum Historii Polski. W trakcie wydarzenia wystąpią uczniowie i uczennice autorskiego projektu Żmichowska śpiewa pod opieką Ewy Drobek, finalistki 16. edycji Nagrody „Za naprawianie świata”.
Partnerzy i patroni Nagrody
